این روند که ابتدا با قوانین زیستمحیطی و استانداردهای ایمنی آغاز شد، حالا به حوزههایی رسیده که تا همین چند سال پیش کاملا پشت درهای بسته باقی میماند. در همین فضای جدید، خودروسازان لوکس و اسپرت (که همیشه بهعنوان نماد قدرت صنعتی آلمان شناخته میشدند) با چالشی متفاوت مواجه شدهاند. چالشی که نه به موتورهای توربو، نه به پلتفرمهای برقی و نه حتی به قیمتهای سرسامآور مربوط است؛ بلکه به موضوعی بسیار انسانیتر و درعین حال حساستر گره خورده است. موضوعی که میتواند رابطه میان مدیران، کارکنان و حتی سهامداران را دگرگون کند و پیامدهایش فراتر از یک کارخانه یا یک برند باشد. تحولی که در ظاهر ساده بهنظر میرسد، اما در عمل میتواند مسیر آینده یکی از مشهورترین خودروسازان جهان را تغییر دهد. این درباره تصمیمی است که در سکوت گرفته شد و حالا توجه صنعت را به خود جلب کرده است.
بیش از نیمی از کارمندان حقوق بالای ۱۰۰ هزار دلار در سال میگیرند
در یکی از غیرمنتظرهترین اتفاقات سال برای صنعت خودروسازی آلمان، یک پرسش ساده از سوی یکی از سهامداران پورشه در مجمع عمومی سالانه، این شرکت را مجبور کرد تا ساختار کامل حقوق و دستمزد داخلی خود را علنی کند؛ موضوعی که معمولا در شرکتهای بزرگ، پشت درهای بسته باقی میماند.
این افشاگری نادر، نخستین نگاه واقعی به نحوه توزیع درآمد در میان کارکنان یکی از مشهورترین سازندگان خودروهای اسپرت جهان را فراهم کرده است. پورشه در سال ۲۰۲۵ حدود ۲۳ هزار نفر را در سراسر جهان بهکار گرفته بود.
از میان این جمعیت، ۹ هزار و ۸۲ نفر درآمد ناخالص مشمول مالیات بالای ۱۰۰ هزار یورو داشتند؛ یعنی تقریبا ۴۰ درصد کل نیروی کار شرکت در محدودهحقوق ۶ رقمی قرار میگیرند. این نسبت برای شرکتی با این اندازه، چشمگیر و حتی کمسابقه است. بر اساس دادههای اداره آمار فدرال آلمان، چنین سطح درآمدی کارکنان پورشه را در میان ۱۰ درصد پردرآمدترین افراد کشور قرار میدهد؛ رقمی که تقریبا دو برابر میانگین ملی است. این شکاف نهتنها درباره پورشه، بلکه درباره ساختار کلی دستمزدها در آلمان نیز حرفهای زیادی برای گفتن دارد.
در سطوح بالاتر، ۲۰۱ نفر از کارکنان پورشه در سال ۲۰۲۵ بیش از ۳۰۰ هزار یورو درآمد داشتند و ۲۸ نفر از مرز ۵۰۰ هزار یورو عبور کردند. اما بالاترین پله این نردبان درآمدی تنها برای سه نفر قابل دسترسی بوده است؛ افرادی که حقوق سالانهشان از یک میلیون یورو فراتر میرود. طبق گزارش روزنامه آلمانی «Automobilwoche» این ارقام تنها مربوط به مدیران ارشد زیر هیاتمدیره هستند و سقف واقعی درآمد در سطوح مدیریتی بالاتر، احتمالا بسیار بیشتر است. این افشاگری، علاوهبر ایجاد شفافیت، پرسشهای تازهای درباره ساختار دستمزد در صنعت خودروسازی آلمان مطرح کرده است؛ پرسشهایی که در ادامه گزارش، ابعاد گستردهتری پیدا میکنند.
مدیرانی با بیشترین درآمد
افشای ساختار حقوقی پورشه تنها به کارکنان ردهمیانی محدود نمیشود؛ دادههای منتشرشده، تصویر دقیقتری از دستمزد مدیران ارشد این برند اسپرتساز را نیز آشکار کرده است.
در سال ۲۰۲۵، اولیور بلوم (که آخرین سال حضورش در پورشه را پشت سر میگذاشت و همزمان هدایت گروه فولکسواگن را نیز برعهده داشت) بسته جبرانی ۱.۹ میلیون یورویی دریافت کرد. این رقم تنها بخشی از درآمد واقعی اوست؛ زیرا فعالیت همزمان در رأس گروه VW، سطح دریافتی او را بهمراتب بالاتر میبرد. میزان حقوق مدیرعامل فعلی، مایکل لایترز در گزارش سالانه بعدی منتشر خواهد شد و فعلا در هالهای از ابهام قرار دارد. جالب آنکه در سال ۲۰۲۵، دو مدیر ارشد پورشه حتی از مدیرعامل وقت نیز بیشتر دریافت کردند.
میشائل اشتاینر، رئیس بخش توسعه با ۲.۱ میلیون یورو در صدر قرار گرفت و آلبرشت ریمولد، رئیس تولید، با ۲.۰۵ میلیون یورو در جایگاه دوم ایستاد. این ارقام نشان میدهد ساختار پرداخت پورشه در سطوح مدیریتی، لزوما تابع سلسلهمراتب سنتی نیست. در میان جزئیات قابلتوجه، نام لوتس مشکه، مدیر مالی سابق بیش از همه جلبتوجه میکند.
او درحالی که در اواخر فوریه شرکت را ترک کرد، همچنان ۲۶۶ هزار و ۵۸۸ یورو حقوق دریافت کرد. اما بخش مهمتر، پاداش خروج بیش از ۱۰ میلیون یورویی اوست؛ مبلغی که پورشه برای خرید باقیمانده قرارداد او تا سال ۲۰۲۷ پرداخت کرد.
جانشین او، یوخن برکنر که از اول مارس ۲۰۲۵ مسئولیت را برعهده گرفت، برای مدت باقیمانده سال ۱.۱ میلیون یورو دریافت کرد؛ رقمی برابر با حقوق ماتیاس بکر، مدیر ارشد فروش که در همان تاریخ منصوب شد.
این گزارش همچنین نشان میدهد چند مدیر ارشد دیگر نیز پیش از خروج از شرکت، دریافتیهای هفترقمی داشتهاند. با وجود این ارقام چشمگیر، واقعیت آن است که سطح پرداخت پورشه در مقایسه با دیگر خودروسازان بزرگ آلمان بهطور قابلتوجهی پایینتر است.
برای نمونه، مدیرعامل BMW، اولیور زیپسه در سال ۲۰۲۵، ۷.۸۵ میلیونیورو دریافت کرد و اولا کالنیوس، رئیس گروه مرسدسبنز به ۸.۷۸ میلیون یورو رسید. این مقایسه نشان میدهد که پورشه، با وجود سودآوری بالا و جایگاه ممتاز در بازار خودروهای اسپرت، در ساختار پرداخت مدیران رویکرد محافظهکارانهتری دارد.
پرداخت حقوقهای ۵۰ هزار دلاری؛ فرآیندی کاملا عادی در پورشه
افشای ساختار حقوقی پورشه تنها به مدیران ارشد محدود نمانده و حالا تصویری روشن از سطح دستمزدهای میانی و عملیاتی این شرکت نیز در دسترس قرار گرفته است.
دادههای منتشرشده از سوی پورتال بررسی محیط کار Kununu (که بر پایه گزارشهای مستقیم کارکنان شکل میگیرد) نشان میدهد اگر کسی قصد داشته باشد در یکی از سمتهای غیرمدیریتی پورشه مشغول بهکار شود، چه سطح درآمدی باید انتظار داشته باشد.
بر اساس این دادهها، یک مدیر پروژه در پورشه بهطور متوسط ۹۱ هزار و ۸۰۰ یورو در سال دریافت میکند؛ رقمی که نشان میدهد حتی نقشهای میانی در این شرکت سطح درآمدی بالاتر از میانگین صنعت دارند. مهندس توسعه نیز با میانگین ۸۷ هزار و ۵۰۰ یورو در جایگاه بعدی قرار میگیرد.
در بخش منابع انسانی، مدیر HR حدود ۸۰ هزار یورو دریافت میکند و مدیر خرید نیز به میانگین ۷۵ هزار و ۶۰۰ یورو میرسد. در سمتهای عملیاتی و پشتیبانی، ارقام پایینتر اما همچنان قابلتوجه هستند. دستیار اداری بهطور متوسط ۶۱ هزار و ۷۰۰ یورو دریافت میکند و کارگر خط تولید حدود ۵۸ هزار یورو.
حتی کارشناس لجستیک نیز با میانگین ۵۱ هزار و ۳۰۰ یورو در سال، در سطحی بالاتر از بسیاری از نقشهای مشابه در صنایع دیگر قرار میگیرد. این دادهها در کنار اطلاعات مربوط به حقوق مدیران ارشد، تصویری جامع از ساختار پرداخت پورشه ارائه میدهد؛ ساختاری که نشان میدهد این شرکت نهتنها در سطوح مدیریتی، بلکه در لایههای میانی و عملیاتی نیز حقوقهایی بالاتر از میانگین ملی پرداخت میکند. با این حال، همانطور که در بخشهای قبلی گزارش اشاره شد، این سطح پرداخت در مقایسه با دیگر خودروسازان بزرگ آلمان همچنان رویکردی محافظهکارانه محسوب میشود.
